blad anole (Anolis planiceps) grijpen op een plant. Foto door Renoir Auguste

Orkanen vormen een constante bedreiging voor het hele Caribisch gebied en worden ernstiger door de klimaatverandering. Orkanen hebben niet alleen verwoestende gevolgen voor mensen, maar ook voor dieren. Zo werd de sabrewing-kolibrie met witte staart bijna uitgeroeid uit Tobago nadat orkaan Flora in 1963 over het eiland trok.

Sommige dieren hebben de neiging getoond zich aan te passen aan hevige orkaanwinden, waardoor ze kunnen overleven. Een bedreven voorbeeld is te zien in: Anolis hagedissen of Anoles, die op elk Caribisch eiland te vinden zijn.

Anoles zijn meestal kleine tot halfgrote hagedissen. Ze zijn te vinden in het Caribisch gebied en Amerika en zijn belangrijke componenten van ecosystemen, voeden zich met een verscheidenheid aan insecten en zijn voedsel voor een verscheidenheid aan vogels en andere dieren. Ze worden beschouwd als ideale organismen voor het bestuderen van biologie, ecologie en aanpassing (onder andere).

Een studie door Donihue et al. 2020 toonde aan dat Anoles een manier hebben gevonden om zich aan te passen aan sterke orkaanwinden: door grotere teenkussens te laten groeien! Dankzij deze teenbeschermers kunnen de kleine hagedissen de vegetatie beter vasthouden, waardoor ze niet worden weggeblazen door harde wind. Deze hagedissen met grotere teenbeschermers overleven niet alleen orkanen, bijvoorbeeld de orkaan Irma en Maria uit 2017, hun nakomelingen worden ook geboren met grote teenbeschermers (vergeleken met andere anolen die niet zijn blootgesteld aan orkanen).

Het is verbazingwekkend wat we kunnen leren van dieren, zoals anoles, over aanpassing aan mondiale gebeurtenissen. We kunnen ongetwijfeld meer van hen leren, wat ons hopelijk in staat zal stellen om ze meer te waarderen en ons beheer van het behoud van biodiversiteit te verbeteren.

Er zijn minstens 8 soorten Anoles in Trinidad en Tobago. Voor meer informatie over deze Anoles die u in T&T vindt, moet u een exemplaar van de veldgids voor de amfibieën en reptielen van Trinidad en Tobagoverkrijgbaar bij de Trinidad en Tobago Field Naturalists’ Club.

Huis gekko (Hemidactylus mabouia). Foto door John Murphy

Voor degenen onder u die in Trinidad en Tobago wonen, u heeft misschien ’s nachts een vreemd geluid uit uw muur of dak gehoord. De kans is groot dat het een Afrikaanse huisgekko was (Hemidactylus mabouia).

Andere veel voorkomende namen zijn Afrikaanse houtslaaf en vierentwintig uur. (NB: een paar verschillende hagedissen worden in Trinidad 24 uur genoemd, waarbij wanneer de hagedis op je valt, je nog 24 uur te leven hebt – een veel voorkomende folklore in het land).

Hier is een YouTube-link naar hoe deze gekko’s klinken: https://www.youtube.com/watch?v=7dP33YLo-KU (1 minuut lang, maar kan naar 25 seconden overslaan). Heb je dit geluid in je huis gehoord? Laat het ons weten!

U kunt meer leren over deze hagedis en de folklore van lokale reptielen in de “Veldgids voor de amfibieën en reptielen van Trinidad en Tobago” verkrijgbaar in de meeste toonaangevende boekhandels in het hele land, of rechtstreeks bij de Trinidad en Tobago Field Naturalists’ Club.

Bronzen Anole (Anolis aeneus). Foto door Renoir Auguste

Anolis hagedissen of Anoles staan ​​bekend om de felle concurrentie voor territorium en partners. De volgende korte (20 seconden) YouTube-video belicht een korte momentopname van hoe het vierkant eruit ziet! Verschillende displays zijn onder meer uitzetten en pronken met hun keelhuid (gele kinverlenging), staarttikken (die te zien zijn in de clip), hoofddobberen en push-ups.

De bruine wijnstokslang uit Trinidad en Tobago, plaatselijk bekend als Horsewhip, is onlangs opnieuw beschreven als een nieuwe soort op basis van genetische en morfologische gegevens, vergeleken met andere exemplaren uit heel Amerika. Het onderzoek werd geleid door Jadin en collega’s en dit jaar gepubliceerd. De wetenschappelijke naam van de slang is Oxybelis Rutherfordiof gewoonlijk de wijnstokslang van Rutherford.

De soort is genoemd ter ere van Mike Rutherford, voormalig conservator van het University of the West Indies Zoology Museum, vanwege zijn bijdragen aan zoölogie en natuurlijke historie in Trinidad en Tobago. Mensen uit Trinidad en Tobago die hebben deelgenomen aan de jaarlijkse Bioblitz of aan de Trinidad en Tobago Field Naturalists’ Club zullen Mike kennen. Gefeliciteerd, Maik!

Ongetwijfeld zullen er nog steeds nieuwe soorten reptielen en amfibieën in het land worden beschreven, wat zorgt voor spannende kansen voor jonge natuuronderzoekers om betrokken te raken en gepassioneerd te raken over dieren in het wild.

Referentie:

Jadin et al. 2020. Niet verwelken op de evolutionaire wijnstok: systematische herziening van de bruine wijnstokslang (Reptilia: Squamata: Oxybelis) vanuit zijn noordelijke verspreiding. Diversiteit en evolutie van organismen

Een recent gepubliceerde studie door Murphy en collega’s (2020) suggereert dat het aantal waterslangen in het geslacht Helicops is toegenomen van 19 naar 20 soorten op basis van morfologie. Trinidad heeft één soort (momenteel) in dat geslacht – Helicops angulatus, algemeen bekend als de bruingestreepte waterslang, of bij sommige lokale bewoners als de “watermapepire” (gezien op de foto hierboven door Renoir Auguste), vanwege zijn oppervlakkige gelijkenis met de Bothrops-adder “Mapepire Balsain”. Deze slang is echter niet zomaar een slang. Er wordt aangenomen dat het een unieke reproductieve modus heeft waarbij vrouwtjes vermoedelijk eieren leggen, zoals veel andere reptielen, maar ook levende jongen baren! Dit wordt soms facultatieve (levendbarende) reproductie genoemd, omdat ze beide kunnen doen. Het is niet zeker wat de verschillende keuze (of het ontbreken daarvan) in reproductieve modus teweegbrengt. Misschien is het milieugerelateerd. Het belang van het behoud van deze ongewone slangenpopulatie en zijn leefgebied is echter van het grootste belang, omdat we misschien meer te weten kunnen komen over de evolutie van deze soort, Squamates: hagedissen en slangen, en de mogelijke voordelen die ze kunnen hebben voor het verbeteren van onze kennis van het behoud van biodiversiteit. Visum: Murphy JC, Muñoz-Mérida A, Auguste RJ, Lasso-Alcalá O, Rivas GA, Jowers MJ. 2020. Bewijs voor cryptische diversiteit in de neotropische waterslang, Helicops angulatus (Linnaeus, 1758) (Dipsadidae, Hydropsini), met opmerkingen over de ecologie, facultatieve reproductieve modus en instandhouding. Amfibieën en reptielenbescherming 14(3) [Taxonomy Section]: 138-155 (e261). Link naar papier hier: pdf

Barbours dunteenkikker (Leptodactylus insularum). Foto door Renoir Auguste

Kikkers zijn van vitaal belang voor ecosystemen en voor mensen. Hun belang in ecosystemen komt voort uit de rollen die ze spelen als roofdier en prooi voor een verscheidenheid aan dieren. Hun ecologische belang komt ook de mensen ten goede, aangezien kikkers op insecten jagen, waaronder plagen voor gewassen en muggen. Maar kikkers spelen ook een belangrijke rol in geneeskrachtige waarden. In het bijzonder zijn de peptiden in afscheidingen van kikkerhuid gebruikt om ziekten te behandelen, bijvoorbeeld diabetes. Trinidad en Tobago heeft maar liefst 35 soorten kikkers (amfibieën). Tot dusver hebben ten minste twee kikkersoorten aangetoond dat ze peptiden hebben die nuttig zijn voor de geneeskunde, waaronder de paradoxale kikker (Pseudis paradoxa), en de bladnestkikker uit Trinidad (Phyllomedusa trinitatis). Nu kunnen er nog twee soorten aan de lijst worden toegevoegd. Een recent gepubliceerde studie door Barran en collega’s (2020) vond antimicrobiële resistente eigenschappen bij twee soorten. Dit zijn de Trinidadiaanse dunteenkikker (Leptodactylus nesiotus), en Barbours dunteenkikker (Leptodactylus insularum). De studie van Barran en collega’s illustreert verder het belang van het behoud van kikkers in Trinidad en Tobago, en alle burgers zouden hun deel moeten doen door meer over hen te leren en ze te behouden voor toekomstige generaties. Visum: Barran, G.; Kolodziejek, J.; Koket, L.; Leprince, J.; Jouenne, T.; Nowotny, N.; Conlon, JM; Mechkarska, M. Peptidomic-analyse van huidafscheidingen van de Caribische kikkers Leptodactylus insularum en Leptodactylus nesiotus (Leptodactylidae) identificeert een ocellatine met breed spectrum antimicrobiële activiteit. Antibiotica 2020, 9, 718. Link naar papier hier: pdf

Groene leguaan (leguaan leguaan). Foto door Renoir Auguste

De groene leguaan (leguaan leguaan) is wijd verspreid (alomtegenwoordig) in Trinidad en Tobago. Hij komt zowel in bossen als in stadstuinen en parken voor. In Trinidad en Tobago wordt op ze gejaagd voor hun vlees. Hoewel de groene leguaan momenteel misschien erg talrijk is, zijn er geen gerichte inspanningen geleverd om de verspreiding en overvloed ter plaatse te documenteren. Dit kan verschillende redenen hebben, waaronder een gebrek aan financiering.

Tijdens de beperkingen opgelegd door veiligheidsmaatregelen voor het beheersen van de verspreiding van covid-19, werd in april 2020 een oproep gedaan door de Trinidad and Tobago Field Naturalists’ Club Herpetology Group Leader aan clubleden en leden van het publiek in stedelijke gebieden in Trinidad om groene leguanen te documenteren uit hun achtertuin. Vooral via sociale media werden mensen bereikt. In de zeer korte periode werden meer dan honderd leguanen gerapporteerd uit alle stedelijke gebieden in Trinidad, dat werd gepubliceerd in het internationale tijdschrift Reptielen en amfibieën. Deze snelle beoordeling illustreert hoe burgerwetenschap in korte tijd en met beperkte kosten kan bijdragen aan ecologische gegevens. Hopelijk kunnen de gegevens worden gebruikt om uitgebuite groene leguanen in stedelijke gebieden in Trinidad beter te beheren en een basis te bieden voor toekomstige studies over het uitgebuite reptiel.

Referentie:

Auguste, RJ. 2020. Met behulp van burgerwetenschap snel de verspreiding van uitgebuite groene leguanen bepalen (leguaan leguaan) over het stedelijke Trinidad en Tobago. Reptielen en amfibieën 27 (3): 419-421.

Link naar papier hier:

https://journals.ku.edu/reptilesandamphibians/article/view/14859

Tobago Glaskikker (Hyalinobatrachium orientale tobagoense). Foto door Renoir Auguste

De Internationale Unie voor het behoud van de natuur (IUCN) is een algemeen erkende bron van de staat van instandhouding van soorten over de hele wereld. Duizenden soorten zijn beoordeeld, nog veel meer (honderden) duizenden moeten dat nog doen. Trinidad en Tobago heeft (momenteel) 35 erkende soorten amfibieën, allemaal Anurans of kikkers en padden. Alle 35 soorten zijn beoordeeld op IUCN en hun bijgewerkte staat van instandhouding kwam naar voren in de 2020 versie 3-update. Lokale en internationale experts werden geraadpleegd om informatie te verstrekken om elke soort te beoordelen.

Uit de nieuwe update zijn 30/35 (85%) soorten vermeld als minst zorgwekkend, of momenteel niet met onmiddellijk uitsterven bedreigd. Eén soort wordt vermeld als bedreigd, drie als kwetsbaar en één gegevenstekort.

De bedreigde soort is de gouden boomkikker (Phytotriades auratus). Deze soort werd eerder vermeld als een endemische kikker uit Trinidad en ernstig bedreigd, maar de IUCN Amphibian SSC Group is van mening dat de ontdekking ervan in Venezuela een lager dreigingsniveau rechtvaardigt vanwege de bredere verspreiding, ondanks de zeer beperkte microhabitat.

De drie Kwetsbare soorten zijn allemaal endemisch van Tobago: De Tobago-stroomkikker (Mannophryne olmonae), Charlotteville nestkikker (Pristimantis charlottevillensis), en Tobago-glaskikker (te zien op foto hierboven). Het dreigingsniveau Kwetsbaar is toegewezen gezien het beperkte bezettingsgebied.

De enige kikker die wordt vermeld als onvoldoende gegevens, is de Tobago endemische Turpin’s nestkikker (Pristimantis turpinorum). Sinds de formele beschrijving in 2001 is er zeer weinig informatie bekend over zijn biologie, waarschijnlijk vanwege zijn zeer geheimzinnige gewoonten, met te weinig waargenomen exemplaren. Deze soort is een goed voorbeeld waar onderzoek nodig is om de broodnodige informatie te verstrekken over het bijwerken van de staat van instandhouding en het verbieden van het mogelijke uitsterven ervan.

Turpin’s nestkikker (Pristimantis turpinorum). Foto door Renoir Auguste

Er moet meer worden gedaan, maar in ieder geval hebben voorlopige inspanningen ertoe bijgedragen dat we meer weten over deze belangrijke dieren, waarvan sommige nergens anders ter wereld te vinden zijn.

Links naar enkele van de IUCN-status van de soort:

https://www.iucnredlist.org/

Zwartkopslang (Tantilla melanocephala). Foto door Renoir Auguste

Eerdere studies hebben aangetoond dat sommige wijdverbreide soorten in feite cryptische soorten zijn – of soorten die oppervlakkig op elkaar lijken, maar in feite twee of meer verschillende soorten zijn. Dit aspect kan ernstige gevolgen hebben voor het behoud van soorten, aangezien elke soort zijn eigen unieke eigenschappen heeft. Onderzoek naar de cryptische diversiteit in soorten is dus belangrijk voor het beheer van natuurbehoud.

De zwartkopslang (Tantilla melanocephala) is een wijdverspreide slang die voorkomt in Midden- en Zuid-Amerika. Het wordt ook gevonden op Trinidad en Tobago en de zuidelijke Kleine Antillen in het Caribisch gebied. Een recente studie onderzocht het genetische materiaal en de morfologie van exemplaren van T&T en vergeleek ze met individuen uit Noord-Zuid-Amerika. Het bleek dat de populaties op T&T verwant zijn aan die op Venezuela – wat een veelvoorkomend kenmerk is van veel andere soorten. Verdere studies zijn nodig, maar deze vormt een mijlpaal om andere individuen uit het hele bereik te onderzoeken.

Referentie:

Jowers, MJ, Rivas, GA, Jadin, RC, Braswell, AL, Auguste, RJ, Borzée, A., en Murphy, JC 2020. Het ontrafelen van de soortendiversiteit van een cryptozoïsche slang, Tantilla melanocephalain de noordelijke verspreiding met de nadruk op de kolonisatie van de Kleine Antillen. Instandhouding van amfibieën en reptielen 14(3): 206-217 (pdf hier)